Herhalende vernauwing na het herstel van de obstructie van de ureteropelvische verbinding (UPJO) blijft een uitdagend klinisch probleem.Terwijl herhaalde reconstructieve chirurgie een groter chirurgisch trauma en technische complexiteit kan inhoudenIn dit geval werd een patiënt met recidiverende strikture van de bovenste ureter na eerdere UPJO-reparatie behandeld met behulp van een retrograde aanpak met ballonverwijding en bedekte ureter stentplaatsing.Bij de 1-maandelijkse follow-upDe stent bleef in positie zonder migratie en de ureter was open.

Presentatie van de zaak

Een 61-jarige man werd opgenomen met pijn in de linkerflank en buik, rillingen en stijfheid, 4 maanden na het plaatsen van een stent.

Drie dagen voor de toelating ontwikkelde de patiënt terugkerende doffe pijn in de linkerflank en buik zonder een duidelijke oorzaak.De pijn straalde naar de linker onderbuik en ging gepaard met misselijkheid en braken bij ernstige.De patiënt had eerder een UPJO-reparatie ondergaan voor linkerhydronefrose en had na de operatie een ureter stent voor een langere periode in plaats.

CT-beeldvorming toonde lichte verwijding van de linker ureter met urine stasis, evenals kleine steentjes in beide nieren.Voor de ingreep werd een urografie voor de ingreep uitgevoerd om de locatie en de omvang van de vernauwing nader te bepalen..

Preoperatieve diagnose:Linke uretrale vernauwing.

                                        Preoperatieve beeldvorming

Voorgraad urografie die de locatie en de omvang van de linker uretrale vernauwing aantoont.

Behandeling strategie

Na een uitgebreide klinische beoordeling ontwikkelden professor Ji Chundong en zijn team een behandelplan dat bestond uit:

Linksuretrale ballonverwijding+metalen stentplaatsing

Gezien de significante littekenvorming en hechtingen na de vorige reconstructieve operatie, evenals terugkerende obstructie ondanks langdurige stenting,het team koos voor een minimaal invasieve endourologische aanpak om het extra trauma van herhaalde reconstructieve chirurgie te voorkomen.

Op basis van intraoperatieve metingen van de striktura lengte,195-mm bedekte mentale stentIn vergelijking met een conventionele stent van 120 mm zorgde de langere stent voor een grotere dekking van het stenoticussegment.bijdragen aan het behoud van voldoende steun en het verminderen van het migratierisico.

DeNitinol stent frameHet stenotic segment wordt continu radial ondersteund, terwijl dehydrofobische bekledinghet stentmaas bedekt en is ontworpen om weefselgroei en inkrustatie te verminderen.

Procedure en uitkomst

De patiënt werd in de lithotomiepositie geplaatst en werd retrograde pyelografie onder C-arm fluoroscopie uitgevoerd om de ureteral vernauwing te visualiseren.Het stenotische segment werd geïdentificeerd en de lengte ervan werd gemeten..

Retrograde pyelografie

Intraoperatieve procedure

Het stenotic segment werd eerst verwijd met behulp van een ballon katheter.de stent werd geleidelijk in gebruik genomen en volledig uitgebreidNa het verwijderen van het afleveringssysteem bevestigde contrastbeeldvorming een ongehinderde drainage van de ureter.

Bevredigende plaatsing van de stent

Endoscopische bevestiging van de stentpositionering

De postoperatieve CT-urografie (CTU) toonde de stent in een geschikte positie met een bevredigende doorlaatbaarheid van de ureter.

Postoperatieve CT-urografie

Opvolging

Bij een maand opvolging toonde CT-beeldvorming aan dat de stent in de beoogde positie bleef zonder migratie.De resultaten van de pre-operatieve onderzoeken toonden aan dat de hydronefose en de hydronefose verbeterd waren in vergelijking met de pre-operatieve bevindingen..

CT na 1 maand opvolging

Metalen stent voor de behandeling van uretrale obstructie veroorzaakt door goedaardige strikturen of kwaadaardige tumorcompressie.