تنگی مکرر به دنبال ترمیم انسداد محل اتصال حالب لگنی (UPJO) یک مشکل بالینی چالش برانگیز است. تشکیل اسکار در آناستوموز جراحی می تواند منجر به باریک شدن مکرر شود، در حالی که جراحی ترمیمی مکرر ممکن است شامل ترومای جراحی و پیچیدگی فنی بیشتر باشد. در این مورد، یک بیمار با تنگی مکرر حالب فوقانی به دنبال ترمیم قبلی UPJO با استفاده از رویکرد رتروگراد با اتساع بالون و قرار دادن استنت پوشیده شده حالب درمان شد. در پیگیری 1 ماهه، استنت بدون مهاجرت در موقعیت خود باقی ماند و حالب ثبت شده بود.

ارائه پرونده

یک مرد 61 ساله با درد پهلو چپ و شکم، لرز و سفتی که 4 ماه پس از گذاشتن استنت حالب چپ رخ داد، بستری شد.

سه روز قبل از پذیرش، بیمار دچار درد مبهم و مکرر در پهلوی چپ و شکم بدون محرک ظاهری شد. درد به سمت چپ پایین شکم تابش می کرد و در صورت شدید با حالت تهوع و استفراغ همراه بود.بیمار قبلاً تحت ترمیم UPJO برای هیدرونفروز چپ قرار گرفته بود و استنت حالب را برای مدت طولانی پس از جراحی در محل قرار داده بود.

تصویربرداری CT اتساع خفیف حالب چپ همراه با استاز ادراری و همچنین سنگ‌های کوچک در هر دو کلیه را نشان داد. اوروگرافی انتگراد قبل از عمل برای تعیین بیشتر محل و وسعت تنگی انجام شد.

تشخیص قبل از عمل:تنگی حالب فوقانی چپ.

                                       تصویربرداری قبل از عمل

اوروگرافی Antegrade که محل و وسعت تنگی حالب چپ را نشان می دهد.

استراتژی درمان

پس از یک ارزیابی بالینی جامع، پروفسور جی چوندونگ و تیمش یک برنامه درمانی متشکل از:

سمت چپاتساع بالون حالب+استنت فلزی پوشیده شدهقرار دادن

با توجه به تشکیل اسکار و چسبندگی قابل توجه به دنبال جراحی ترمیمی قبلی، و همچنین انسداد مکرر با وجود استنت گذاری طولانی مدت، تیم یک رویکرد اندورولوژیک با حداقل تهاجم را برای جلوگیری از ترومای اضافی مرتبط با تکرار جراحی ترمیمی انتخاب کرد.

بر اساس اندازه گیری طول تنگی حین عمل، الفاستنت ذهنی پوشیده شده 195 میلی متریانتخاب شد. در مقایسه با یک استنت 120 میلی‌متری معمولی، استنت طولانی‌تر پوشش وسیع‌تری از بخش تنگی ایجاد می‌کند و به حفظ حمایت کافی و کاهش خطر مهاجرت کمک می‌کند.

راچارچوب استنت نیتینولپشتیبانی شعاعی مداوم برای بخش تنگی فراهم می کند، در حالی کهپوشش آبگریزمش استنت را می پوشاند و برای کاهش رشد درونی بافت و انقباض طراحی شده است.

رویه و نتیجه

بیمار در وضعیت لیتوتومی قرار گرفت. پیلوگرافی رتروگراد تحت فلوروسکوپی C-arm برای مشاهده تنگی حالب انجام شد. قطعه تنگی شناسایی شد و طول آن اندازه گیری شد.

پیلوگرافی رتروگراد

روش حین عمل

بخش تنگی ابتدا با استفاده از کاتتر بالون گشاد شد. سپس استنت پوشیده شده حالب روی یک سیم راهنما پیش رفت و در سراسر تنگی قرار گرفت. تحت هدایت فلوروسکوپی، استنت به تدریج مستقر شد و به طور کامل منبسط شد. پس از برداشتن سیستم زایمان، تصویربرداری حاجب، تخلیه بدون انسداد حالب را تایید کرد. معاینه آندوسکوپی نیز موقعیت استنت رضایت بخشی را تایید کرد.

موقعیت یابی رضایت بخش استنت

تایید آندوسکوپی موقعیت استنت

سی تی اوروگرافی پس از عمل (CTU) استنت را در موقعیت مناسب با باز بودن حالب رضایت بخش نشان داد.

سی تی اوروگرافی بعد از عمل

پیگیری

در پیگیری 1 ماهه، تصویربرداری CT نشان داد که استنت بدون مهاجرت در موقعیت مورد نظر خود باقی مانده است. حالب همچنان باز ماند و هیدرونفروز در مقایسه با یافته های قبل از عمل بهبود یافته بود.

CT در پیگیری 1 ماهه

استنت فلزی حالب سرپوشیده برای درمان انسداد حالب ناشی از تنگی های خوش خیم یا فشرده سازی تومور بدخیم.